Niets werkelijks kan bedreigd worden Niets onwerkelijks bestaat hierin ligt de vrede van God Het lichaam dient als Tempel voor de Heilige Geest Je kunt ervoor kiezen om Jezus uit te nodigen i.p.v. je ego Ik denk samen met King Anu Jezus betekent voor mij je Zus Maria als eerste Christus
Wijding en Instructie: Remon –Reiziger in de Ruimte > 15 jaar geleden
Maart 1991. Een dag om nooit te vergeten. Midden in een college over; “de Godsbron,” gebeurde het dat onze God van de Aarde het woord en lichaam van het medium –waarop dat moment een astrale intelligentie inzat- overnam, bezielde -en via zijn stembanden rechtstreeks tot ons sprak. Enerzijds in het samenspel en de bundeling binnen onze spirituele bijeenkomsten, maar zeker ook vanwege het onderwerp over de Godsbron, hebben wij duidelijk de juiste trilling opgebracht, die vorm gecreëerd, die de voorwaarde is om een dergelijk gebeuren mogelijk te maken. Wij werden in trilling verhoogd, anderzijds heeft God zich in trilling moeten verlagen om tot ons stoffelijk te kunnen spreken. Maar hoe het ook zij, het contact was een feit. U zult begrijpen dat ook wij als groep cursisten, diep onder de indruk waren, want niet eerder hadden wij zo plotseling God mogen verwelkomen. Anderen op Aarde zullen dit nooit meemaken en wij voelden ons bevoorrecht. Zeker zij die pretenderen; “de plaatsvervangers van God op Aarde te zijn” en die ons als spiritualisten, waaronder vele helderzienden en mensen met andere natuurlijke en paranormale disciplines meestal als ‘slecht en verdorven’ afwijzen en veroordelen… Maar God, weet tot wie Hij Zijn woord richt…
Naar mijn weten is er op Aarde geen enkel ander geval geweest dat onze God, van de Aarde, zo lang ‘rechtstreeks’ tot mensen spreekt met gebruikmaking van een stoflichaam en de stembanden van een mens, zoals hier is weergegeven. Ook in de bijbel lees je dat niet. Het is na de vele intelligenties en Meesters uit de astrale wereld en de Meesters uit de kosmos, waaronder Meester Boeddha en Meester Jezus, een absoluut hoogtepunt in deze serie “BEWUST & ZIJN.” Een handvol keren heeft dit in 30 jaar studie plaatsgevonden, drie sessies daarvan zal ik hier woordelijk voor u weergeven in volgorde. De spreektaal is ongemoeid gelaten, de puntjes geven een devote spreekpauze aan. Waarom nu deze opmerkelijke sessies? Wel, God, is ook uw God, Onze God, ook -en zeker, in deze sterk veranderende tijden -wel degelijk in Goddelijke Ordening- is het goed iets rechtstreeks van Hem te vernemen. Weet dat Hij bestaat, immers, anders had u nooit geboren kunnen worden, maar dat bent u wel, al zeer vele levens lang. De ziel die u zijt en heeft, is een stukje van Hem, een Godsvonk, Hij weet dus ook dat U bestaat! Zij die niet in God, geloven, geloven dus niet in zichzelf en al dat leeft. Voor hen die wél in God, ‘geloven,’ mogen zij tot ‘zeker weten’ komen.
Dan heb ik, Remon, voor het eerst een verzoek aan u als lezers; gaat u er eens rustig voor zitten, neem de tijd voor deze sessies, zet uw telefoon en TV uit en laat u absoluut niet storen bij het lezen hiervan. Weet dat wanneer u dit leest, u afgestemd bent op de trilling van onze God, van de Aarde. Als God, spreekt -en u leest dat- dan onderbreek je Hem niet, dan loop je niet even weg om je haar te kammen, of voor wat dan ook! We hebben de opening gemaakt, ik wens u een goede studie toe in de geheime leer en hogere kennis, over dat en daar waar wij allemaal vandaan komen en uiteindelijk weer naar toe gaan. God zij dank!
… Buiten de collegezaal die midden in het landschap was gelegen, werd het opeens opmerkelijk stil, op het geluid van zingende merels na en dat paste bij het gebeuren. Een cordon van engelen omringde de plaats van samenkomst. Wij werden in trilling verhoogd, er stond iets te gebeuren, ook dat voelden wij. En toen was het zover. De intelligentie die het college gaf in het lichaam van het medium, stopte plotseling in zijn lezing over de Godsbron -en sprak tot ons de volgende magische woorden:
Mijn lieve vrienden… zusters en broeders op Aarde…
Ik draag u over aan de grootste kracht die ik ken: ONZE VADER…
-- God Ariadne Spreekt --
VREES NIET… NIMMER ZAL IK U OORDELEN…
… … … Samen met Mij… zijt ge geboren. Samen met Mij… hebt ge geleden. Samen met Mij… zult ge de vreugde ervaren. Samen met Mij en vele anderen, hebben Wij de schepping het gezicht gegeven die het nodig had om te komen tot absolute stabiliteit. Vaak… heeft u zich tot Mij gewend. Even zo vaak hebben Wij Ons met elkaar verbonden. Maar het lichaam dat ge bezit, is niet in staat de stroming van energie te ontvangen, noch te verwerken, waarop de totale schepping gebaseerd is. Vrede heb ik u meegegeven. Uw zoeken naar vrede en stabiliteit, is het zoeken naar de verhoogde staat van creativiteit in uzelf. vrees niet, nimmer zal ik u veroordelen, nimmer zal ik u oordelen. Gij zijt het zelf, die elke stap in uw leven bewust neerzet. Soms, vanuit het bewuste denken, tot handeling over te gaan. Soms zet ge een stap zonder er bij na te denken. Maar in beide stappen ligt het gevoel vooruit te willen. Soms is vooruitgang gebaseerd op bewustzijn, soms is vooruitgang gebaseerd op gevoel zonder redenatie, men spreekt dan over toeval. Maar in de grote samensmelting der zielen, is geen toeval. Zoals planeten hun kringloop om de Zon maken, zoals geboorte en dood op Aarde onafscheidelijk met elkaar verbonden zijn, zo is elke handeling in de schepping een geordende. Vele mensen spreken over een Goddelijke Ordening, maar het is meer. Het is een ordening in het Universum waarin de geboorte der zielen, de geboorte der schepselen en de daaruit voortkomende creaties gebaseerd zijn op kosmische wetten.
HET IS HET INDIVIDU DAT ZICHZELF STRAFT…
Soms… hebt ge vele levens nodig om één ervaring te verwerken, soms… kunt ge in één leven duizendmaal duizend ervaringen begrijpen. Ge spreekt over rechtvaardigheid, de in uw ogen slechte mens krijgt vergeving en de bewuste ziel die in het allerlaatste gedeelte van haar pad struikelt wordt gestraft. Maar het is niet de Goddelijke Eenwording der zielen, het is het individu dat zichzelf straft, of zichzelf vergeeft. Hoe lager het bewustzijn der mensen, hoe sneller men zichzelf vergeeft. Dat is rechtvaardig, om te komen tot de groei naar het licht, in, rond en buiten uzelf. Maar wanneer ge het licht kent, het licht geworden zijt en vele anderen samen met u in het licht versmolten hebt, dan weet ge geen fouten te mogen maken. Dan zult ge uzelf straffen, niet Ik, noch Wij met elkaar, maar het individu dat ge zijt. Vanuit deze kennis kunt ge elke handeling beschouwen die ge pleegt in uw leven.
De fouten die mensen maken, is het verzwaren van het denken. Vanuit het denken ontstaat de massa van de Aarde, het maakt uw lichaam zwaar. Wanneer uw denken licht, creatief en veranderlijk is, de reflectie van dat denken, de lichtheid en de verandering, zullen zich dan in het lichaam manifesteren. En ge zult zijn zoals Wij allen met elkaar, elkaar geschapen hebben: als een mens, wiens lichaam de afspiegeling van de geest is en kan putten uit de Bron der Wijsheid, maar wanneer ge wijsheid en kennis geeft aan hen die er niet mee kunnen omgaan, zijn dezen een gevaar voor zichzelf. Zo is de Bron naar het Licht, de Bron naar Wijsheid (voor hen) gesloten. Totdat ge vanuit uw eigen licht en eigen wijsheid hebt laten blijken het licht aan te kunnen en de wijsheid te gebruiken ten dienste van anderen.
U STELT ZICH OPEN VOOR ONS EN DE ONZEN…
De Witte Broederschap (in de astrale wereld) is een samenvoeging van vele zielen. Om het evenwicht te waarborgen zijn er zielen uit lagere sferen, zielen uit tussensferen, zielen uit de kindersfeer en zielen uit de zesde en zevende sfeer in vertegenwoordigd. Samen, hand in hand, vormen zij de Witte Broederschap, zonder belichaming, totdat sommigen van hen er (bij uitzondering voor een speciale missie) weer voor kiezen het lichaam van de Aarde aan te gaan. Anderen in de astrale dimensies nemen hun plaats dan in. Zo is er een altijddurend evenwicht tussen stof en geest. De mens die ge zijt kan zich inzetten binnen het stralingsveld van de Witte Broederschap. U stelt zich open voor Ons en de Onzen. Door u open te stellen bent u een van Ons, waar u ook bent in het Universum, op Aarde in een lichaam, in de sferen zonder lichaam, dan wel elders in het Universum.
MEN WAST ZICH NIET IN DE BRON VAN HET LEVEN…
Wanneer ge de verbinding eenmaal kent, zult ge hem niet meer loslaten. Omdat het voedsel dat ge eet en dat uw lichaam zwaar maakt, van de Aarde is en de liefde, het licht en de wijsheid die gij drinkt uit de Graalbeker van het Universum, licht maakt in denken, voelen en handelen. De creatie van uw ziel impliceert een eigen verantwoordelijkheid van het individu. Ge zijt niets minder, maar ook niets meer dan De Bron waaruit ge geboren zijt. Maar pas dan kunt ge een bron zijn waaruit anderen kunnen drinken, wanneer ge niets terugvraagt aan de ander. De ander die hongerig is, dorstig, zich ontdoet van kleren om zich te wassen in De Bron, handelt onbewust, men wast zich niet in De Bron van het Leven. Vergeef hen, zij weten niet wat zij doen. Desalniettemin hebben zij gedronken en gebaad in De Bron. Wanneer zij terugkeren naar hun duisternis, zullen zij zich het licht herinneren, de lichtheid van het voedsel dat zij tot zich namen en opnieuw op zoek gaan naar het middelpunt van hun beleving, daar waar het begon, daar waar men naar terugkeerde. Daar, waarin men ademen kon, daar waar het gevoel, liefde en vrede on dwangmatig aan anderen konden worden overdragen, ontstond een tijdloze overdracht aan anderen.
DE GODDELIJKE MENS EN DE MENSELIJKE GOD…
Groot zijn de krachten die ge hebt, slechts de herinnering aan de geboorte van uw ziel is voldoende. Samen met u, dan wel ervoor of erna, zijn velen tezamen met u geboren. Ge hebt iets gemeen; als mens van de Aarde spreekt ge over tweeling of nevenziel, maar dieper binnendringend in de Bron van Waarheid is elke ziel uw tweelingziel, elke ziel uw nevenziel, elke ziel gelijk in schepping aan dat wat gij zijt. Geen wezen is superieur aan de ander, geen wezen is onderdanig aan de ander. Allen zijn gelijk. Daarop is vrede gebaseerd, daarop is liefde gebouwd. Wanneer ge het wezen mens in trilling brengt met de werkelijke kracht van de Godsbron, laat de mens zich dan openen, laat de mens ophouden mens te zijn, dan beseft de mens één te zijn met de Goden; de Goddelijke Mens, de Menselijke God. Zo zal de kracht van de Witte Broederschap astraal en in menselijke gedaante uitwerken. Geen van beiden is beter dan de ander. Ze hebben elk hun eigen taak en eigen verantwoordelijkheid. Een astrale kracht heeft geen materie, kent tijdloze verbindingen met grote, grote groepen zielen. De mens heeft zich gehuld in de cocon van de stof, de Aarde. Toch is de stof niet lager dan de geest, de geest niet hoger dan de stof. Wanneer ge beide accepteert als zijnde waarheid, wanneer ge beide in trilling kunt brengen met uw eigen esoterisch beginsel, dan kunt ge ademen in de bron van astrale waarheden, dan kunt ge ademen in de bron van stoffelijke massa.
DE BEKER VAN DE GODDELIJKE GRAAL…
Zo zal de geest het lichaam voeden, zo zal het lichaam dienstbaar zijn aan de geest en de geest beschermen tegen grote aanvallen van buitenaf uit lagere dimensies. Het is niet moeilijk uzelf te plaatsen in het licht, wanneer ge licht zijt en licht uitstraalt. Het probleem van de Aarde begint, wanneer ge uw licht te midden van de duisternis wilt plaatsen. Velen zullen tot u komen, wolven in schaapsvacht, velen zullen uw kracht en licht gebruiken, velen. En ge zult moeten terugkeren naar uw moederbasis, om kracht, licht en energie op te laden. Het probleem ontstaat, wanneer ge de ander naar uw beeld en uw gelijkenis wilt omvormen. Wanneer ge het beeld en de gelijkenis van het werkelijke licht kent, dan is er geen waarheid, geen beeld van die waarheid. En geen gelijkenis met die waarheid. Dan is elk individu een opzichzelfstaand molecuul in het grote Universum en vormen wij samen met elkaar het Universum. Dan is er geen angst, noch schuld, noch boete. Dan kunt ge uw lichaam zowel als uw geest, baden en wassen in de Bron der Wijsheid, de kennis van goed en kwaad in dienst stellen van anderen. Dan kunt ge drinken uit de beker van de Goddelijke Graal; daarin rust energie en stabiliteit. Wanneer ge dan terugkijkt naar de Aarde, zult ge allen, jong of oud, man of vrouw, bewust of minder bewust, zien als functioneel in het grote rad der wedergeboortes in het Universum. Dan is er schuld, noch boete, geen goed en kwaad, maar nemen allen deel aan.
MENS…’ DIE MIJ HOORT & LEEST…
Een koning, dan wel een keizer, kan geen keizer zijn zonder bedienden. Zo bestaat de keizer bij de gratie van zijn bedienden. Geen God in het Universum kan een Heer en Meester zijn zonder Zijn volgelingen. Zo bestaat een Goddelijke kracht dankzij hen die eruit drinken. Zo ontstaat het ouderlijk huis, de herinnering aan dat wat voorbij is. Niet uit een gevoel van heimwee, maar waaruit ge putten kunt, voorbeelden kunt halen en kracht kunt ontlenen om op een andere wijze de toekomst vast te leggen. Geen wezen, geen mens noch ziel, kan beslissingen nemen voor de ander. Geen ziel in de astrale wereld zál beslissingen nemen voor de ander. Maar eenmaal nedergedaald in de stof, denkt de mens zijn Goddelijke kracht te kunnen aanwenden om de levensweg van de ander te kunnen plaveien. Niets is minder waar, elk wezen kent zijn eigen kracht en verantwoordelijkheid. De angst, waardoor enkelen niet tot daden komen, is de angst om fouten te maken. Maar zelfs wanneer ze fouten zouden maken en er volgt geen straf, is elke handeling een positieve. Mens… die Mij hoort en leest, ontdoet u niet van uw bagage, want dat wat ge meedraagt hebt ge nodig. Maar laat los wat ge niet meer gebruiken moet. Neem de informatie mee in uzelf, projecteer het vanuit uzelf naar de ander, nooit dwangmatig.
Hoe kunt ge een dienaar keizer laten zijn, hoe kunt ge een keizer dienaar laten zijn? In het rollenspel van het leven, hebben zij hun eigen taak. Wanneer ge tijdloos kijkt naar (het rad van wedergeboorten) beiden ziet ge de dienaar in een eerder dan wel in een later stadium (leven), als een keizer door het leven gaan en de keizer als een bedelaar. Totdat alle ervaringen geaccepteerd, gebaseerd op vrede en liefde, verwerkt zijn. Dan houdt macht op te bestaan, dan is er alleen maar een homogene energievorm waarin zonder vorm, zonder lichaam, in gedachte en daad, gij allen tezamen het feest van licht kunt vieren. Gij… hebt een lichaam, vele met u zijn nedergedaald op de Aarde, nooit als een straf, ge zijt nedergedaald, op zoek naar het licht. En de weg die ge ging over de Aarde, was de moeilijkste weg, maar tevens de kortste weg, de enige rechte weg om te komen uit De Bron waaruit Wij allen kunnen drinken. Waarin Wij allen tezamen kunnen zijn, waarin Wij allen tezamen kunnen versmelten. Waarin Wij één en onafscheidelijk verbonden zijn. Nooit moge het zo zijn, dat het nederdalen van de ziel die ge zijt in de stoffelijk vorm, zal leiden tot terugval, zal leiden tot het maken van fouten.
Remon;
God geeft hier aan dat een ziel de ‘kortste weg, maar wel de moeilijkste weg’ maakt in evolutie door dat op Aarde te doen in het rad van wedergeboorten in vele levens. Die vele levens, zouden dan ‘slechts’ gemiddeld 250.000 jaar tot 500.000 jaar, kunnen beslaan. Afhankelijk van uw tempo, inclusief het steeds weer verblijven in de tussenliggende periodes in de astrale wereld. Gemiddeld verblijft een bewuste ziel in de astrale wereld net zolang als hij oud geworden is in zijn of haar laatste leven op Aarde. Maar daar zijn grote uitzonderingen op. Als uw laatste leven er een is geweest van mishandeling, pijnlijke ervaringen en grote disharmonie, dan kan uw ziel zomaar van grote schrik –eenmaal in de astrale wereld aangekomen- besluiten om 2 a 3 a vierhonderd jaar, of nog langer, ‘boven’ te blijven om (met hulp van andere intelligenties wiens werk dat is) tot rust te komen.
Er is een andere keuze/weg, om moeilijkheden in stoffelijke levens te vermijden, sommige zielen (niet erg veel, naar mijn gevoel ca.1% of nog minder) kiezen dat. Zij gaan dan niet naar de Aarde, vullen geen enkel stoffelijk leven in en doen hun kennis en ervaringen uitsluitend op in de astrale wereld via anderen. Maar dat duurt zéér vele malen langer dan het invullen van het hele rad van wedergeboorten op Aarde. Niet uitgesloten is dat u dan als ziel zomaar ca. 800.000 jaar, of veel langer, nodig hebt om uitsluitend in de astrale wereld tot dezelfde evolutie te komen. Vele gelijkgeboren zielen, zullen dan allang hun evolutie hebben ingevuld, inclusief die uit uw eigen vijfpuntige ster, uw tweeling zielen, die wel gekozen hebben voor de Aarde. Maar die wel min of meer gehouden zijn om op u te wachtten totdat u ook dat punt van evolutie hebt bereikt, om dan gezamenlijk verder te gaan. Dat is dan de ‘langere weg, de makkelijkste.’ Echter door weinig zielen gekozen, maar zij zijn er wel. Terug naar onze God.
GIJ ZIJT UIT MIJ ONTSPROTEN…
Er is geen goed, er is geen kwaad, kies uw weg, het is uw weg. Onder uw verantwoordelijkheid zult gij er tot daden komen. Aan het eind van het stoffelijke leven zijt gij het zelf en niemand anders, die het oordeel uitspreekt: tevreden of ontevreden over dat wat ge deed. zijt ge tevreden, dan zult ge naar een volgende fase in uw evolutie gaan, zijt ge ontevreden, dan schaamt ge uzelf een God te zijn en keert ge terug in het slijk der Aarde om dezelfde ervaringen nogmaals en misschien nogmaals, op te doen om uzelf te straffen voor de fout die ge gemaakt hebt. Om anderen te laten zien dat ook u, deemoedig, een dienaar, een bediende wilt zijn van uw eigen leven, van uw eigen karma. Dan, wanneer ge uw opdracht begrepen hebt, zal het laatste gedeelte van uw weg een triomftocht zijn. De tijd die ge nodig hebt om het laatste gedeelte af te leggen, zal minder zijn dan een gedachte. Licht en liefde, vergevingsgezindheid zonder oordeel, beginnen bij de basis. Ik heb u geschapen, gij zijt uit Mij ontsproten, Mijn Liefde, Mijn Licht en Mijn Vergevingsgezindheid heb Ik in u uitgestort.
Vergeef uzelf, dan kunt ge in de naam van Het Licht anderen vergeven. Begin bij de basis, accepteer elke beweging in uw denken en in de uitvoering van uw lichaam. Zoek niet naar de plaats in het Universum waar uw Heer en Meester vertoeft, zoek niet naar een plaats in het Universum waar de Bron van het Leven zich bevindt. Maar zoekt en ge zult vinden, de kennis van het leven in uzelf. Zoekt en ge zult vinden, de bron van energie in uzelf. Dan kunt ge een bron zijn voor anderen. Dan zijt ge uw eigen Meester, uw eigen God, uw eigen Heer, uw eigen keizer en uw eigen dienaar. Dan is er geen verschil in rangorde van maatschappelijk of geestelijk bewustzijn. Dan is er slechts een groot universeel beginsel, waarop al dat is, gebaseerd is.
vergeef mij… dat ik u niet gekoesterd heb…
Vergeef Mij.. , vergeef Mij, dat Ik u niet gekoesterd heb, maar u hebt weggestuurd: “Gaat heen, ver bij Mij vandaan.” Maar Ik wist dat de enige manier om de bron te ontdekken, het zelf zoeken was. Het zelf graven met uw handen in het zand, tot ge de bron hebt opengelegd. Wanneer anderen het voor u doen, hebt gij niets gedaan en niets begrepen. Maar wanneer ge de bron vindt en hem openlegt aan uzelf, dan zal de bron uw naam dragen en velen zullen zich aan uw bron laven. De bron zal onuitputtelijk blijken te zijn, omdat de bron die ge zijt gevoed wordt met energie uit duizendmaal duizend trillingsoctaven bereid. Maak niet de vergelijking met een feestmaal van de avond op Aarde, het avondmaal is bedoeld om uw lichaam te voeden, maar een feestmaal in de sferen waarin ge met elkaar in het geluid van het Universum één wordt en binnentreedt in het licht, is een feestmaal zonder smaak, zonder kleur, zonder massa of vorm. De astrale wereld zal u niet in rust in de bron achterlaten, maar zal u laten drinken uit De Bron, waarna ge terugkeert; uw vlees, uw bloed zal gegeten en gedronken worden door anderen. Maar om anderen te kunnen laten drinken, zult ge opnieuw nederdalen. Zo lief zult gij de wereld hebben, dat ge met al wat ge hebt, zult terugkeren in de stof.
gaat heen… & keer terug in mij met wijsheid…
Zo lief hebt gij de wereld, dat ge de mensheid koestert aan uw borst, totdat ge begrijpt dat ge uw kinderen in liefde dooddrukt, dan zult ge opstaan, uzelf vermannen en ze alles geven wat ge hebt, alles geven wat ze dragen kunnen, niets te veel, niets te weinig. Dan zult ge opstaan en spreken: “Gaat heen en keer terug in Mij met wijsheid…” (Vul het rad van wedergeboorte in). Dan zal de bagage van de ander uw vrede, uw liefde inhouden. Dan zal de bagage licht zijn en met graagte gedragen worden. Maar geef de ander geen massa mee, want de ander zal gebukt gaan onder de zware last van uw opdracht. Geef de ander geen proef of test mee, want de ander zal gebukt gaan onder de proeven die ge meegaf aan de ander, of hij besluit de ballast niet te dragen. In beide gevallen hebt ge de ander niet bereikt. Als ge licht wilt zijn in de duisternis, dan wel licht wilt zijn te midden van het licht, wees dan te allen tijden uzelf, waar ge ook zijt.
VERGEEF MIJ… ALS IK U HEB WEGGESTUURD…
Wanneer niemand u herkent, herken dan uzelf. U bent uw eigen God. U bent verantwoordelijk voor uw eigen vrede, voor uw eigen bagage. Vergeef Mij… als Ik u heb weggestuurd. Maar wetend dat er één weg is; aan het eind van die weg, zult ge weten, gelijk Ik weet, zult ge voelen gelijk Ik voel, zult ge kennis hebben omtrent dat wat in Mij aanwezig is. Dan zijt ge net zo sterk, even groot, of even klein, dan houden vormen op te bestaan. Dan is dat wat ge zijt alleen maar deelbaar en elk die een deel ontvangt zal onze wortels in zich dragen. Zoals een moeder een kind draagt, zo zullen Wij met elkaar de schepping dragen, koesteren, vol liefde omgeven. Totdat de schepping volwassen is: “Gaat heen en keer terug in Mij met wijsheid.”
DE HOORN DES OVERVLOEDS…
Dan zal de Schepping zichzelf verbeteren, dan zal de Schepping zichzelf vermenigvuldigen. Dan is elke cel op Aarde in staat zichzelf te vermenigvuldigen zonder invloed van anderen. Zon, Maan, en sterren, man en vrouw, ze zullen elkaar niet meer nodig hebben. Elke vorm zal gelijk zijn aan de andere, een fusie aangaan, versmelten, op zoek naar de Goddelijke Vorm. Totdat men ontdekt dat de Goddelijke Vorm, de vorm van vermenigvuldiging, van schepping en van geboorte is. Vermenigvuldig uw denken, vermenigvuldig uw voelen, vermenigvuldig dat wat ge zijt en kijk hoe het uitwerkt in de ander. Neem dat terug wat verkeerd uitwerkt en verdubbel dat wat goed uitwerkt. En uw vrede, uw liefde, zal in de ander tot rijping komen. Zo zijt ge uw broeders hoeder, zo zult ge begrijpen dat wanneer gij over de ander waakt, Wij allen met elkaar over u waken. Zo is er angst, noch honger, dan is er genoeg in de hoorn des overvloeds waaruit allen kunnen eten, waaruit allen kunnen drinken. Waarin anderen hun kracht en voedsel kunnen deponeren. Zo heeft elkeen een functie.
De een maakt het voedsel, de ander is het voedsel en weer een ander nuttigt het voedsel. Er is geen verschil; om het voedsel functioneel te laten zijn, moet het gemaakt zijn, moet het zijn en moet het genuttigd worden. Zo heeft het Universum, wil het nuttig zijn, een functie. Uit allen wordt een heel kleine hoeveelheid energie onttrokken, minder dan een molecuul, minder dan een gedachte, nooit zichtbaar en zelden voelbaar. Maar uit al die kleine stukjes, astraal en van de Aarde, wordt een kleine hoeveelheid energie onttrokken. En dat doet ons samen zielen geboren laten worden. Elke ziel, valt onder Mijn, maar ook eveneens onder uw verantwoordelijkheid. Elke geboorte, verwekt de terugkeer op grond van opgedane ervaringen, in de Bron van het Leven. In uzelf ligt de waarheid opgeslagen, zoek en vindt hem in uzelf. Geen mens van de Aarde is in staat uw vraag te beantwoorden, gij zijt het die de vraag geboren liet worden. Gij zijt het die de vraag moet beantwoorden. Uit het antwoord zal een nieuwe vraag geboren worden, uit het kind zal een nieuw wezen groeien, uit het wezen zal een nieuw kind geboren worden. Telkens opnieuw zal het bewustzijn groter zijn en zelfs als Wij met elkaar stilstaan in tijd en evolutie, maar elkaar vasthouden, zal de ene schakel leeg zijn en de laatste gevuld. En de ene na de andere schakel zal iets meer aan informatie en kennis hebben, maar zal die kennis doorgeven aan het nageslacht. “Gaat heen en vermenigvuldig de kennis die ge hebt.”
Wanneer de kennis komt bij de laatste schakel, zal de laatste schakel de eerste bij de hand houden. Na verloop van tijd zal de kennis van de laatste schakel ook bij alle anderen aanwezig zijn. Zo maakt ge met elkaar de Godsbron sterker door de daden die ge doet. Zo maakt ge met elkaar het leven waard om geleefd te worden met elkaar. Daar is niemand verantwoordelijk voor, dus kan er niemand fouten maken en niemand beroept zich op de eer de enige waarachtige schepper te zijn. Want in de beslotenheid zult ge allen zijn gelijk de ander, dan is er licht, een ring van licht, een ring van broederschap. Dan is er licht waar ge ook zijt, omdat ge licht zijt, astraal, in een lichaam op Aarde, afdalend ter helle in de eerste sfeer, om hulp te geven en daar licht te zijn. Met elkaar vergaderd in de zevende sfeer, om een plan te maken, gekend aan de Meesters en dienend in naam van de mensheid.
Heel vaak hebt ge gebeden: in de Naam van de Vader, in de Naam van Zijn Zoon, in de Naam van de Heilige Geest die daaruit voortvloeit, maar zelden hebt ge begrepen. Wanneer ge begrijpt, bid dan aldus; “In de Naam van de Vader, in de Naam van de Zoon, in de Naam van de Heilige Geest en in de naam van de mensheid” dan is de cirkel compleet en zijn macht en onmacht gelijk aan elkaar. Dan is er stabiliteit, licht en vrede.
In Liefde ben Ik tot u gekomen. In Vrede onthecht Ik Mij van u. Ik ben uw spiegel. Wanneer gij Mij aanschouwt, aanschouwt ge de hogere waarden van het leven in uzelf. Wanneer ge wilt zijn als Ik, doe- en ge zijt als Ik met geen verschil. Er zijn vele wegen, maar uw weg is uw weg. Waarom een andere te bewandelen terwijl ge uw weg al voor een groot gedeelte hebt ingevuld. Vervolg uw eigen weg, het is uw opdracht, uw richting en ons aller doel, waarin de versmelting van bewustzijn homogeen en vol vrede zal leiden tot de volledige terugkeer van alle zielen in dat, wat Wij eens waren met elkaar, voordat We ons gedeeld hadden in al die stukjes uit Mij;
DEN HERE UW GOD.
Remon:
De volgende korte sessie vond plaats in mei 1992. God geeft hier in de eerste twee regels aan dat Hij Zich voelde aangetrokken tot de door ons gebruikte formule die een opening naar Hem mogelijk maakte. God voelde Zich verbonden met dat waar wij in het college mee bezig waren. De formule is hier door mij niet beschreven en afgedekt, als evolutionaire verdienste van onze groep. Maar is in elk leven aanwezig. God sprak tot ons de volgende woorden:
-- “Eens… Heb Ik U Geschapen…” --
Vanuit de wortels van uw planeet werd het bewustzijn geopend naar de kosmos. De woorden die door u gesproken werden, vergezeld van de mantra [… …] [… …] waren het begin van een opening naar Mij, met u verbonden. Vanuit Mijn erfrecht heb Ik Mijn Liefde in u uitgestort, maar heb Ik u ook Mijn kennis van het kwaad gegeven. Eens… heb Ik u geschapen… , Ik heb u vrijgelaten, een eigen wil, een lichaam en een plaats om te leven gegeven. Eens zult ge terugkeren naar Mij. Ik zal u ontvangen in de buikholte van Mijzelf. Ik zal u met blijdschap verwelkomen. Uit Mijn buikholte zijt ge geboren. Wanneer ge terugkeert in Mij, zal uw levenscyclus (zowel op de Aarde, als in de astrale wereld) zijn volbracht en begrepen. Ge zult zijn zoals Ik, denken zoals Ik, voelen zoals Ik en net als Ik; in liefde nieuwe zielen geboren laten worden. De kracht die Ik Ben, is onontbeerlijk en wacht op uw terugkeer. Elke ziel die terugkeert in Mij, is sterker geworden, waardoor Ik sterker word. Op uw wereld zorgt gij voor het kind en het kind voor u. In de geest zorgde Ik voor u en uw bestaan en zorgt gij voor Mijn evolutie. Soms hebt ge omhoog gekeken en gesproken; mijn Heer en mijn God, terwijl u sprak tegen Mij. Maar mijn Heer en mijn God, is een eigendomsrecht. Spreek over Onze God, waaruit ge allen zijt voortgekomen, in Mijn buikholte zult ge terugkeren.
Zo heb Ik u geschapen en zult ge terugkeren in Mij. Zo heb Ik het vastgelegd, maar de tijd die ertussen ligt, is uw tijd waarover u verantwoordelijkheid draagt. Wanneer ge wilt bidden, bidt. Wanneer ge wilt mediteren, mediteer. Wanneer ge wilt liefhebben, heb lief. Wanneer ge wilt vernietigen, vernietig eerst uzelf voordat ge tot vernietiging overgaat. Dan hebt ge een kosmisch Goddelijke daad verricht en hebt ge uw karma begrepen. Dan is genoeg genoeg, dan is uw karma volbracht, dan hebt ge de trilling begrepen. Ik heb u nooit iets gevraagd, in vele levens hebt ge Mij gevraagd, Ik heb u altijd geantwoord, soms hebt ge Mij gehoord, soms wilde ge Mij niet horen. Omdat Mijn antwoord niet in overeenstemming was met uw verwachtingspatroon.
IK, UW GOD, WIL U NU IETS VRAGEN; HEB ELKAAR LIEF, KEN UW KRACHT EN WEET DAT GE NIET VOOR NIETS GEBOREN ZIJT UIT MIJ, OMDAT IK GELOOFDE IN DAT WAT U ZOU VERRICHTEN.
IK WEET…OMDAT IK BEN…
Mijn geloof was geen geloof zoals gij gelooft, maar was een weten; IK WEET, omdat IK BEN, maar nooit wilde zijn wat ge denkt dat Ik ben. In Mij is liefde, maar Ik heb ook kennis van al het kwaad. In Mij is geen emotie, maar Ik ken uw emotie wel. In Mij is licht, maar Ik weet dat ergens op Aarde ook duisternis heerst. Ik heb u geschapen. Wanneer ge terugkeert in Mij, zult ge zijn zoals Ik. Uit u, zal de nieuwe schepping moeten ontstaan.
IK, UW GOD, WIST WAT IK DEED, TOEN IK UW ZIEL SCHIEP IN LIEFDE.
Remon;
September 1997, het belangrijke karmische Saturnus jaar, waarin vele zaken op hun plaats vielen. God is waarlijk een Goddelijke Mens en een Menselijke God. Het is in deze sessie dan ook ‘zo gewoon’ alsof je met je beste vriend zit te praten, maar, beter nog, met je eigen Vader. Ook is het zo, dat naarmate de evolutie vordert, er meer wordt overgedragen: “op de tijd die ervoor staat.” Waarlijk een Goddelijke lezing, in alle openheid, aan Zijn kinderen rond Hem vergaderd. De inleiding doet Meester Wappa van Pluto, die tevens het lichaam van het medium in orde maakt om de zeer hoge kracht van onze God van de Aarde, te realiseren. Het is vooral deze sessie, die een hoge trilling toevoegt aan de eigen ziel, ervaart, opslaat, verwerkt en misschien zelfs begrijpt. Ook voor u die dit leest.
WAPPA VAN PLUTO, GROET U, MIJN VRIENDEN OP AARDE…
Groet u, namens zichzelf en de Raad van Bestuur van Pluto. Moge de mens die wij hanteren (de ziel van het medium) zijn lichaam verlaten, plaats nemen in de satelliet Plutonium, opdat wij, Wappa van Pluto, zijn lichaam mogen hanteren (op Aarde). Invloed uitoefenen op, kan onder bepaalde omstandigheden persoonlijke betrokkenheid veroorzaken. De persoonlijke betrokkenheid kan voor een langdurig samenzijn zorgen.
Ooit in het verleden was uw God Ariadne elders in het Universum op Zijn moederbasis bezig met het invullen van een taak. Zegt u maar in vrije bewoordingen; het Plan dat de Meesters Kennen en Dienen, onderbouwen en uitwerken. Wij vergaderden in de Hof van Uraan over de Aarde en ook uw God Ariadne, was daarbij, vér voor de tijdspanne van Lemuria. Uw God Ariadne raakte betrokken bij de planeet Aarde. En uiteindelijk besloot Hij om een vast verband aan te gaan met dat wat leeft en werkt op Aarde. In eerste instantie met de Logos van de Aarde. In tweede instantie met al wat leeft op, in en rond de planeet. Op; dat zijn u en de uwen, de bomen de bossen de dieren de mensen; in de planeet, veel levend organisme, leven binnenin de Aarde, maar ook rond de planeet Aarde, zegt u maar: het hele astrale gebeuren, kriskras op en rond de Aarde. De evolutie ging door en uiteindelijk kreeg pas ná de Atlantische periode Ariadne Zijn eigen taak. De relatie, als u dat woord wilt gebruiken, was toen definitief. Langdurig samenzijn met Moeder Aarde, de persoonlijke betrokkenheid met vele aardebewoners leidde er uiteindelijk toe dat er een energiebron was aangesteld waaruit leven was geboren. Leven vanuit zichzelf, leven wat zichzelf kon splitsen en vermenigvuldigen. Pas in de na-Atlantische periode en in een geringe mate gedurende de Atlantische periode, in zeer geringe mate zelfs, werd het leven door God Ariadne op Aarde gezet. (250. 000 jaar geleden).
MIJN LIEVE VRIENDEN, ZUSTERS & BROEDERS OP AARDE,
IK, WAPPA VAN PLUTO, MAG U OVERDRAGEN AAN VOOR MIJ;
DE MEESTER DER MEESTEREN: ARIADNE,
VOOR U; UW GOD VAN DE AARDE.
MIJN LIEVE VRIENDEN, ZUSTERS & BROEDERS OP AARDE, IK, WAPPA VAN PLUTO, MAG U OVERDRAGEN AAN VOOR MIJ; DE MEESTER DER MEESTEREN: ARIADNE, VOOR U; UW GOD VAN DE AARDE.
-- God Spreekt --
-- ZO ONTSTOND DE EERSTE MENS UIT MIJ ONTSPROTEN --
… … … Wat uit liefde voortkomt, zal alleen maar liefde zijn. Dat zegt een man tot een vrouw, dat zegt een vrouw tot een man. Wat uit liefde voortkomt, kan alleen maar liefde zijn. Wat uit vrede voortkomt zegt de Meester tot de leerling; kan alleen maar vredig zijn. En nooit in de evolutie kan er iets veranderen aan liefde, aan vrede. Misschien is het dat, wat de mens wanhopig doet verlangen naar liefde, wat de mens wanhopig doet verlangen naar vrede. Immers, dat wat ge zijt en niet dat wat ge zelf gecreëerd hebt, maar dat wat ge zijt, een stukje van het grote geheel. De ziel is door Mij, Ariadne, in liefde geschapen. Dat wat ge bent zijt dezelfde vrede, dezelfde stabiliteit als die zich in Mij bevindt. Er is geen andere mogelijkheid. Maar eenmaal afgescheiden kunt ge de vergelijking maken tussen de ouders en het kind.
U, MIJN KINDEREN…
U, Mijn kinderen, Ik heb u lief. Gij, Mijn kinderen, gij zult Mij liefhebben; maar met dat verschil, Ik u, elk uur, elk ogenblik; u Mij, wanneer u Mij nodig hebt. Anders vervloekt of vergeet gij Mij. Dat doet het kind tegen de ouders, het kind beklaagt zich over de opvoeding. Het kind roept ach en wee tegen elk die het horen wil. Maar het kind doet dat teneinde zelfstandig te worden, zich los te wringen van de bron, van geboorterecht, van leven. Het kind heeft een eigen karma gekozen teneinde de eigen taakstelling in te vullen. Het kind… , ach, welke ouders vergeven niet het kind. Ik, Ariadne, Ik heb u gegeven al wat Ik had. In de relatie die Ik had met de Logos Moeder Aarde van uw planeet, die in eerste instantie de eindverantwoordelijkheid bezat (tot eind Atlantis) een verbond, daardoor ben Ik Mij gaan interesseren in dat wat de Aarde voortbracht. Zelfbeschikking, eigen wilskracht, vermenigvuldiging.
“En zie, Ik zag” dat dat wat de Aarde voortbracht, gekoppeld was aan de Aarde en in continuïteit bezig was zichzelf te verbeteren, te vervolmaken. Het had geen tijd voor de ander, zelfs niet voor dat met wie men tot fusie of copulatie wilde komen. Copuleren was het doel, maar niet de ander leren kennen. Er ontstond een onderscheid tussen dat wat de Aarde bezat, de Logos Moeder Aarde -en dat wat Ik ben. Wij besloten samen met anderen in de na-Atlantische periode, dat Ik definitief gekoppeld zou worden aan de evolutie van de planeet Aarde.
Ik nam afscheid van Mijn moederbasis. Er was veel werk verricht, dus Ik wist wat de Aarde voortbracht; wat de mogelijkheden waren en de onmogelijkheden van het leven op Aarde. De afspraak was dat de Logos van uw planeet zou zorgen voor de planeet, de stratosfeer, de aura en het bewustzijn van de planeet. Daarnaast zou zij collectiviteit, broederschap, onder alle omstandigheden teweegbrengen. Mijn taak zou zijn Mijzelf te splitsen en dat wat uit mij verwijderd werd te laten aangroeien. Zo ontstond de eerste mens, uit Mij ontsproten.
MET MOEDER AARDE SLOOT IK EEN VERBOND…
Het was een experiment, tot die mens de behoefte aan een ander naar buiten bracht. En Ik wist dat het niet goed was dat de mens alleen was. Ik begreep niet waarom, maar Ik voldeed aan de vraag van de Aarde. En de mens had zichzelf gevonden. De mens had Mij niet meer nodig om zich te vermenigvuldigen, immers toen er meerderen waren vermenigvuldigde men de eigen soort. Men vergat Mij… Langzaam maar zeker ontstond een nieuwe vorm van leven. Steeds meer en steeds meer splitste Ik Mij, werden zielen geboren, steeds meer en steeds meer voelde Ik Mij verantwoordelijk. Telkens als een stoffelijke kloon (lichaam) geboren werd, voelde Ik Mij geroepen de kloon te bezielen. En navenant en in verhouding, werden evenveel zielen geboren als er lichamen gemaakt werden. Langzaam maar zeker in de evolutie moest Ik de mensheid loslaten.
Met Moeder Aarde sloot Ik een verbond. De uitbreiding van het verbond dat er was, maar tegelijkertijd een totaal andere dimensie inhoudende, namelijk: de mens kon voor zichzelf zorgen wat betreft leven en dood aangaande het stoffelijke. Dat wat te maken had met het innerlijke, de bezieling, zou Mijn taak worden. Later, veel later zelfs zou men spreken over bewustzijn en spiritualiteit, over Godgeleerdheid, over de zin van het leven. Maar in den beginne was de mens gelijk aan Mij -en Ik wilde zijn gelijk aan de mens, de mens begrijpen, het leven op Aarde volgen. En in die structuur nieuw leven geboren laten worden. Eenmaal slechts, heeft Mijn Heer en Mijn Meester, de Omni creativiteit, Mij teruggeroepen en zonder woorden dat wat Ik deed opgedragen te continueren: steeds opnieuw, voor het bezielde, het levende op Aarde te zorgen. Vanaf dat moment zou het leven op Aarde uit Mij geboren worden. Vanaf dat moment zou de verpakking, het omhulsel van de mens, door de mens zelf gecreëerd worden. Aldus geschiedde. Korte tijd was er tussen de collectiviteit der mensheid en Mij, harmonie en liefde.
ER WAS GEEN SCHULD…
Over de na-Atlantische periode is weinig of niets overgedragen aan uw wereld. Vele kosmische en geestelijke leraren weten niets, of hebben het verbod gekregen te spreken over de na-Atlantische periode om u als mens te beschermen. Want in die periode zijt ge (ook) begonnen de kiem te leggen voor vernietiging, oorlog en haat. Ofschoon toeval niet bestaat, zou Ik het toeval willen noemen, dat de mens in de na-Atlantische periode verhardde en Ik daardoor de taak kreeg een overkoepelende functie op Aarde in te vullen. De verharding van de mens zorgde voor het tenondergaan van Atlantis. Er was geen schuld, hoewel velen zich schuldig gevoeld hebben, waaronder de leider der leiders, Ankhmania. Er was geen schuld. Immers door de miljoenen mutaties was een ras ontstaan dat maar één richting kon invullen: destructie van zichzelf en vernietiging. Want elk kosmisch verlangen, elk geestelijk verlangen om boven het stoffelijke uit te stijgen, kon alleen worden ingevuld door het stoffelijke te vernietigen. Zo ontstond de eerste vorm van oorlog, oorlog in hetzelf, in de mens zelf, een oorlog tussen geest en stof. De ziel herinnerde zich zijn afstamming, of ten minste dat hij deelgenoot uitmaakte van het grote geheel. Het lichaam herinnerde zichzelf alleen maar de ontwikkeling op Aarde, dat wat de ouders of anderen hem voorhielden. Dat wat het leven bij hem binnenbracht. De mens trad in trilling met zichzelf.
ER IS GEEN ALLEENRECHT,
SLECHTS HET VERBOND DAT WIJ SLOTEN…
En gaande de evolutie vanuit de na-Atlantische periode, de Egyptische periode en later, ontstonden vele stromingen en richtingen van bewustzijn. Oosterse en westerse religies, ook zij splitsten zich op. Het boeddhisme splitste uit in het hindoeïsme, in jaïnisme en vele andere stromingen. Het christendom viel uiteen in het katholicisme en protestantisme, HET JODENDOM, DAT HET ALLEENRECHT OPEISTE. ER IS GEEN ALLENRECHT, ER IS SLECHTS HET VERBOND DAT WIJ SLOTEN, HET VERBOND SAMEN ÉÉN TE ZIJN. Want in Mijn Bewustzijn, in Mijn Wijsheid misschien, samen met de herinnering aan Mijn moederbasis, de Omnicreativiteit, wist Ik dat er maar één mogelijkheid was om Mijn taak naar behoren te vervullen. Mijzelf te splitsen, te delen en te helen. Dat betekent een voorbeeld zijn voor u. Immers wanneer ge weggeeft, zult ge zelf nooit te kort komen. Dat is de symboliek achter de Hoorn des Overvloeds. Wanneer ge geeft om niet, zult ge niets tekort komen. Wanneer Ik Mij splits en zielen als u geboren laat worden, zoals Ik u eens geboren liet worden, zal Ik u een kort moment vasthouden. Een kort moment is niet meer dan een ademtocht. Dan heb Ik u losgelaten, in stilte, zonder woorden. Dan heb Ik u de woorden achterna gestuurd: “Gaat heen… verlaat Mij… zoals Ik Mijn moederbasis verliet en keer terug in Mij met veel ervaringen. Keer terug in Mij met wijsheid.” Wanneer alle stukjes terug zullen keren in De Bron, zal Ik een biljoen maal een biljoen maal sterker zijn. En Mijn terugkeer in de Omni creativiteit, zal de kracht van de Omni creativiteit vergroten.
MAG IK, UW GOD, U VRAGEN…
Maar kracht is een woord van uw wereld, kracht betekent in de letterlijke betekenis een samenbundeling van energie. Liefde is een energievorm, vrede is een energievorm. Het magnetisme van de Aarde is een energievorm, wijsheid is een energievorm. Want wijsheid betekent alle stukjes van kennis bij elkaar kunnen houden, op de juiste volgorde in elkaar of achter elkaar laten passen. Want dezelfde hoeveelheid informatie en er niet mee kunnen omgaan, veroorzaakt krankzinnigheid. De mens, ook u, maar ook vele anderen op uw wereld, zij hebben zich steeds gesplist, zoals Godsdienst en religie zich splitsten. Zo heeft de mens zich gesplitst in eerste instantie tot de bijna huidige vorm en de aap. De aap dacht superieur te zijn aan de mens en de mens dacht superieur te zijn aan de aap. Er is geen superioriteit waar liefde bestaat, WAAR VREDE IS -EN NIET WAAR VREDE HEERST- WANT DAT IS EEN MACHTSVERHOUDING.
Waar vrede bestaat zullen energieën samenvloeien, zal dat wat daar aanwezig is tot een integrale fusie komen. Een fusie van de transmuterende vlam, een fusie van een kosmisch verlangen terug te keren naar huis. Mag Ik, uw God, u vragen… hoe vaak ge in uw huidige leven en al uw eerdere incarnaties, één of meerdere malen het gevoel gehad hebt van heimwee, terug te keren naar huis. Soms, te midden van een religie, te midden van een Godsdienst, heel even het gevoel thuis te zijn, te hebben ervaren. Omdat daar liefde, liefde was, omdat daar vrede, vrede was. Omdat daar elk individu, ongeacht zijn ras, zijn huidskleur, zijn taal, zijn voedingsbodem of karakter, maar bovenal ongeacht zijn bewustzijn gelijkgesteld werd aan de ander. Dat is thuiskomen, dat is thuis zijn, dat is wat ge mist als ge het huis van de ander binnentreedt (op Aarde).
MIJN STIEFZOON… DOOR U GENOEMD; ‘CHRISTUS JEZUS,’
MIJN BROEDER VAN VENUS…
HIJ DIE MIJ ZIJN VADER NOEMDE, ZIJN HEER & MEESTER.
Hij sprak over Zijn ouderlijk huis, over uw huis, uw thuis, wat Hij u zou bereiden; het was slechts één van de vele voorbeelden. Daar waar ge thuis zijt zal de trilling van uw ziel in harmonie met het oneindige, dus ook in harmonie met het lichaam dat ge hebt, treden. Geloof in betere tijden is fatalistisch, want ge maakt uzelf afhankelijk. Vele mensen hebben woorden gesproken als: “Ik geloof in God, de Almachtige Vader, Schepper van Hemel en Aarde,” woorden die woorden blijven, maar geen begrip, geen bewustzijn in zich dragen. Men maakt zich afhankelijk van Mij. Afhankelijkheid van Mij, zou betekenen dat wanneer de aardbewoners afhankelijk waren van Mij, Ik zolang de schepping duurt op Aarde, nooit terug zou keren naar Mijn moederbasis. Dat is in kosmisch bewustzijn vertaald nooit mogelijk. Elk individu, ook u, ook de uwen, ook Moeder Aarde, ook Ik en elk individu waar ook in het Universum, heeft zijn eigen keuze te maken, heeft een eigen beslissingsrecht, heeft een eigen wil. Jezelf afhankelijk maken betekent de eigen wil overleveren aan de ander. De keuze van karma en het beslissingsrecht afstaan. Maar ook dat hebt ge niet gedaan, ge hebt uzelf afhankelijk gemaakt en wilde toch uw eigen uitspraken onderbouwen.
HET IS UW GOED RECHT OM MIJ TE VERDOEMEN…
De mens heeft zich in de loop van de evolutie miljoenen jaren lang afgodsbeelden gebouwd. Beelden die Mijn Beeld en Mijn Gelijkenis zouden moeten evenaren. Die slechts waren bedoeld de macht, zonder spiritualiteit, de macht zonder liefde te versterken. En macht zonder liefde en macht zonder vrede, staat aan het begin van dualiteit en oorlog. Het is uw goed recht om Mij te verdoemen, het is uw goed recht om Mij te ontkennen, het is uw goed recht om uzelf afhankelijk te maken van Mij, door een gebed, een contemplatie, een meditatie. Maar het is ook uw goed recht om een gelijke te willen zijn met Mij, Ariadne. Gelijk in bewustzijn, gelijk in liefde, gelijk in vrede.
Het is uw eigen vrije wil die u dit leven heeft doen invullen. Vele, vele anderen zijn er aan voorafgegaan. Vele malen hebt ge keuzes gemaakt, soms als ziel, soms als mens. Vele malen hebt ge getracht Mij te evenaren. Maar ge hebt zelden of nooit beseft, dat wanneer ge wilde zijn als Ik, dat ge dat niet samen met, noch ten koste van anderen kon doen. De weg naar het zelf, de weg naar het licht in uzelf, betekent een weg van vrede bewandelen, een pad vol liefde daarover uitstrooien. Zo hebt ge een dubbele weg, een weg van liefde, een weg van vrede. Als dat uw weg is, zult ge zijn als Ik, zal de schepping uit uzelf naar buiten kunnen treden. De schepping, zoals de schepping betaamt te zijn, is eerst de basis, de ziel, de geboorte van een ziel op astraal, kosmisch of intermenselijk vlak, (die) zal vooraf moeten gaan aan de geboorte van een mensenkind (op Aarde).
HET IS DWAAS OM DE WAPENS TE ZEGENEN…
Vele malen hebben priesters of hogepriesters de woorden: “Ken uzelf” uitgesproken. De woorden “Ken uzelf” staan gegraveerd aan de voorhang van een tempel als symboliek. Wanneer ge door de voorhang naar binnen gaat, zult ge uzelf moeten kennen alvorens ge bidt voor anderen, alvorens ge smeekt om genade of kracht. Maar het is zinloos om genade te smeken, om na het verlaten van de tempel het zwaard weer op te heffen. Het is dwaas om de wapens te zegenen, maar het is nog dwazer wanneer de mens zegt te geloven, terwijl hij diep in zijn hart zijn eigen weg uitstippelt die leidt tot zelfvernietiging. De vervolmaking van het zelf, is het geboren laten worden van energie.
Dat betekent liefde vermenigvuldigen, het lichaam helen, DE DODEN OPROEPEN, amputaties herstellen: in de tegenwoordige tijd, de weg van geneeskunst. Maar het is dwaas de vorm te helen als het bewustzijn niet aan de veranderde vorm wordt toegevoegd. Het bewustzijn, dat de ervaring van de amputatie, het leerproces eruit voortkomend en de ervaring van het helen, niet in zich draagt. Het blijft een volgeling, het blijft een kloon, pas dan wanneer ge geleerd hebt, kunt ge zijn als Ik. Schepping in spiritualiteit, schepping in kosmologie, schepping in intermenselijk bestaan, liefde en vrede naar buiten brengen; nooit aflatend, altijd aanwezig. Dat is iets anders, dan één enkele daad waaruit een biologisch nageslacht ontstaat waarin ge nauwelijks invloed, noch koers correcties kunt toevoegen. Immers het bewustzijn zit in het versmelten, het bewustzijn zit in het delen van liefde, het vermenigvuldigen van vrede. Dat, wat daaruit voortkomt, kan alleen maar liefde zijn. Wat uit liefde voortkomt zal alleen maar liefde zijn. Wat in vrede ontstaat aan denken, aan voelen, aan bewustzijn, zal in vrede worden uitgewerkt.
Remon: de kerkvorsten hebben daar later bewust en weloverwogen van gemaakt; ”Gij zult de doden NIET oproepen.” Dit om het instituut kerk niet overbodig te maken. God zelf zegt hier zoals het is en doelt op mediamieke contacten tussen hemel en Aarde die voor beide werelden een belangrijke functie hebben. Terug naar God.
… MENSEN, DIE ZICHZELF AANSTELDEN IN MIJN NAAM…
Woorden als haat of vernietiging heb Ik aanmoeten leren, om haat en vernietiging te begrijpen. Het begrip is gelijk aan de amputatie en de ervaring van de heling, Ik heb eruit geleerd, dat de mensheid nog meer liefde, nog meer vrede zal verlangen. Pas in de latere Egyptische periode, heb Ik iets toegevoegd aan elke ziel die geboren wordt, namelijk een nog sterkere behoefte aan warmte, aan liefde, aanhankelijkheid en vrede. “Gaat heen; ontwikkel het zelf, heb een eigen mening, herinner je Mij, doe als Ik en keer terug in Mij met wijsheid,” bleek niet te werken. Hoe verder de ziel van Mij af was, hoe meer incarnaties waren ingevuld, des te sneller men Mij vergeten was. De mens verhardde in zichzelf, voldeed aan ziekteprocessen, aan stormen van revolutie en evolutie. En toch… tijdens de evolutie waren er op KOSMISCH NIVEAU en op ASTRAAL NIVEAU, kosmische en geestelijke leraren.
OP AARDS NIVEAU, WAREN HET SLECHTS MENSEN
DIE ZICHZELF AANSTELDEN IN MIJN NAAM…
MAAR MIJ NIET KENDEN…
Mij ook veelal niet kennen wilden, omdat hun eigen keus een totaal andere was dan vrede, liefde, geestelijke eerlijkheid en schepping. De kosmische en de geestelijke leraren ontwikkelden zich tot broederschappen, broederschappen van licht en liefde. Licht was nodig om liefde waar te nemen, te tonen en kenbaar te maken aan de harten der mensen. Zo ontstond de Witte Broederschap, zo ontstonden dat wat ge engelen noemt, of dat wat ge lang geleden “de Veerman” noemde. De veerman aan wie ge de munt betaalde; in vrije bewoordingen betekende dat geen munt in goud, maar bewustzijn, liefde, vrede. Om liefde en vrede te tonen, dan zette de veerman u over naar Mijn buikholte en was men teruggekeerd vol wijsheid en bewustzijn.
Remon;
“De veerman” is gekoppeld aan een andere naam, die van de “Kajaks,” het hoge kosmische collectief van onder andere de zielen van de indianen, zij hanteren altijd hun herkenningcitaat die hun toegang geeft om ons te spreken op Aarde tijdens onze kosmische sessies, ik citeer: ”Wij zijn de Kajaks, de Kajaks die wij zijn. Wij zijn de Kajaks. Betaal uw munt, zie ons niet aan, zodat ge niet weet wie wij zijn, wij brengen u van de ene oever van het leven naar de andere oever (dimensie). Wij zijn de Kajaks, de Kajaks die wij zijn, wij zijn de Kajaks, de Kajaks zijn wij, wij zijn de Kajaks, betaal uw munt aan de Kajaks die wij zijn.”
Terug naar onze God.
IK HEB MIJN TAAK VOLBRACHT…
Het leven op uw wereld is op dit moment een leven van wanorde (Remon; uitspraak in 1997, het Saturnus jaar, waarin veel op zijn plaats gaat vallen). Een leven zonder hoop voor velen, op zoek naar het licht in de duisternis. Een leven vol degeneratie, op zoek naar de bron die jeugd heet. Het leven voert naar een climax. Men voert oorlogen, vanuit de gedachte: de overwinnaar zal ook straks overwinnaar zijn wanneer het licht doorbreekt over de Aarde. Maar… Mijn kinderen, niet Ik, niet Ik zal u verlichten, Ik heb Mijn taak volbracht, Ik heb u geboren laten worden en dat zal Ik in deze of andere vorm steeds blijven doen. Maar Mijn Licht dat Ik aan u overdroeg, zult ge zelf moeten terugvinden daar waar ge het verloren zijt in uzelf.
Dat zal de climax van het bestaan op Aarde kenmerken. Dat wat zich op astraal niveau bevindt zal op Aarde nederdalen, de harten der mensen zullen vervuld worden met dat wat ge de geest zult noemen. De geest die waakt over de wateren en het land en al wat er op leeft. Wanneer uw hart vervuld zal zijn met die geest, zal licht uw lichaam vullen. Want in het voorportaal van het leven ligt opgeslagen, dat, in de tijd die voor u ligt elk individu het recht heeft, het geboorterecht heeft, zijn eigen karma te openen. Dat wat het gevolg is van dat openen is in trilling treden met Het Licht, is in trilling treden met Mij, Ariadne. Ge zult symbolisch in Mijn linkerhand plaatsnemen, symbolisch zal Ik met Mijn rechterhand, Mijn Heer en Mijn Meester; de Omni creativiteit, vasthouden. Wij zullen samen één zijn, één vorm, één lichaam, één bewustzijn. Al, wat dat licht niet kan vasthouden, die warmte niet als positief aanvaardt, zal Ons loslaten. Zo ontstaat (uiteindelijk) een Ring van Licht, zo ontstaat een broederschap, die door velen geestelijk, spiritueel of astraal genoemd zal worden. (Remon; een “Ring van Licht” is een astraal collectief van engelen, van hoger bewuste zielen in de astrale wereld).
Maar… u, Mijn kinderen en Ik, zullen weten dat het de kosmische samenhang der dingen zal zijn, een sterwerk, waarin u, Mijn kinderen en Ik, het plan van de Omni creativiteit, als Zijn Meesters zullen uitvoeren. Wij zullen het plan kennen, Ons eraan onderwerpen en dienen. Maar in dat plan ligt vrijheid van meningsuiting, vrijheid van wilsbeschikking. In dat plan ligt vrijheid van fusie, fuseren, samenvoegen of loslaten. Wij, die overblijven, zullen elk op onze eigen plaats in het Universum onze eigen taak invullen, een taak die geen moeite kost, want die houdt slechts de vermenigvuldiging in van dat wat Wij zijn, slechts de vermenigvuldiging zal betekenen van alle eerdere incarnaties van u, samengebracht in Mij.
EENS… ZIJT GE BIJ MIJ WEGGEGAAN…
Eens… zijt ge bij Mij weggegaan, kort na uw geboorte (als ziel). Het was uw taak zelfstandig te worden gelijk Ik. Het was uw opdracht door Mij gegeven, te gaan, ervaringen op te doen en met die ervaringen indirect, maar onomstotelijk, het totale Universum te laten groeien. Vaak wordt de Aarde een vergeten planeet genoemd, ook is het zo dat de (mensheid van de) Aarde achterloopt in het kosmisch bewustzijn. Maar weet, dat u niet alleen, maar ook Ik, samen gewerkt hebben aan een unieke, bijzondere planeet, waarin Wij in tegenstelling tot anderen, met een groot respect voor de anderen, elk wezen zijn eigen verantwoordelijkheid en zijn eigen vrije wilsbeschikking hebben toegekend. Er was nooit dwang; dat wat geboren werd was nooit een logisch gevolg, want bewuste ouders kunnen als de daad van handeling (copulatie) niet in hetzelfde bewustzijn heeft plaatsgevonden, minder bewuste zielen creëren, ontvangen, een lichaam materialiseren. Maar de momentopname zal het debacle in de evolutie inhouden. Telkens hebben mensen zelfstandig gezegd –zoals Ik het telepathisch kanaal (het medium) heb horen zeggen– “niemand hoeft mij iets te vertellen,” die woorden waren zijn woorden. Maar Ik wil ze onderbouwen, niemand, niemand krijgt van u toestemming iets aan u over te dragen of in uw bewustzijn binnen te brengen wat buiten uw bevattingsvermogen, wat buiten uw bewustzijn valt. En het woord bevattingsvermogen is niets anders dan de afbakening die ge zelf tot stand bracht met uw eigen wil. Bewustzijn is niets anders dan wat ge zelf bereikt hebt na vele, vele incarnaties.
ER IS GEEN VERSCHIL TUSSEN MIJ & U…
Sommige mensen op Aarde hebben in Atlantis geleefd, waren priester, of hogepriester. Ze zijn niets opgeschoten, zelfs teruggevallen in hun evolutie door de ik-vorm te verharden. Anderen, die tot het gewone volk in Atlantis behoorden, zijn langzaam maar zeker, gekomen tot een grote graad van bewustzijn. Voor velen van u (de cursisten, bezig met een college kosmisch leraarschap) is dit naar stoffelijke maatstaven de overtreffende trap op een aantal colleges. Denk niet dat het woord “kosmisch leraarschap” een overtreffende trap inhoudt, de leraar leert van de leerling, zoals Ik van u leerde. Dan kon er een spiegeling plaats hebben, een spiegeling van ziel tot ziel en Mij. Er is geen verschil tussen Mij en u. Zo er een verschil is op dit moment, komt dat omdat u in tegenstelling tot Ik, al uw energie, al uw kracht en bewustzijn gericht hebt op de ontwikkeling van het aardse, de materie. Mijn taak was zielen gelijk aan Mijn Bewustzijn geboren te laten worden. Weet dat gij bepaalt -en niet Ik; gij bepaalt -en niet Ik, wanneer ge terugkeert in Mij en Ik, Ons, aan de Omni creativiteit zal aanbieden. Eens heb Ik u in stilte toegewenst: “Ga, en keer terug in Mij met al uw ervaring, keer terug in Mij met wijsheid.” Thans wens Ik u toe, los van de blijdschap, de liefde die in Mij is, u (de cursisten) langs deze weg te her ontmoeten.
Doe wat ge doen moet, zijt zoals ge zijt. Want de weg die Mijn vriend Wappa van Pluto u beschreef zal nooit smaller worden. Maar de weg zal leiden tot in Mijn buikholte. Maar vergeet nooit dat het niet Mijn weg is, want Ik heb als taak De Bron te zijn, u hebt als taak tot De Bron te komen. Niemand is meer, alleen de taak is verschillend van elkaar. De dag is niet meer dan de nacht, beide zijn noodzakelijk, de dag voor activiteit, de nacht voor de rust. Want zonder de rust, zal activiteit snel zijn uitgeput. Zo is het ook met u, zonder liefde houdt het leven snel op te bestaan, degenereert, vernietigt zichzelf. Zonder vrede, zult ge angst hebben, eenzaam zijn, geen tijd hebben Mij te ontmoeten in uzelf. Want wanneer de angst wegvalt, zult ge Mij waarnemen, niet als een afgodsbeeld, maar diep in uzelf.
KEN UZELF…DAN ZULT GE DE ANDER KENNEN…
Namens -en vanuit Mijzelf, heb Ik lang en lang geleden iemand aangesteld die thans als afgevaardigde in de Hof van Uraan functioneert. Gij (de cursisten) kent hem, de naam die Ik hem gaf: Ishwara, een naam, die past bij zijn opdracht. Velen kennen hem; maar hoe velen kennen hem echt, velen denken de ander te kennen, maar kent u de ander echt? Ken uzelf, dan zult ge de ander kennen. Vergeef uzelf voor al wat geweest is maar stel hoge eisen aan uzelf voor de toekomst.
Mijn vriend, Wappa van Pluto, heeft de weg geëffend die het mogelijk maakte met de Aarde en via de Aarde middels uw medium, met u in contact te komen. Luister niet naar Mijn woorden, want die blijven hangen in uw hersenen, maar luister naar wat u en Ik, samen, van ziel tot ziel, van bewustzijn tot bewustzijn aan elkaar mochten overdragen.
IK, ARIADNE, UW GOD VAN DE AARDE, GROET U VOL DEVOTIE.
IK GROET U VOL RESPECT WANNEER GE UZELF ZIJT,
EN VANUIT UZELF, UZELF OVERSTIJGT.
Afsluiting door Meester Wappa:
Wappa van Pluto groet u, in liefde en betekenisvol bewustzijn. Samen met u (cursisten) hebben vele zielen op astraal en een kleinere groep op kosmisch niveau, geluisterd naar de woorden, maar nog meer ingespeeld en ingevoeld op dat wat Ariadne, met u wilde delen. Ik zeg nadrukkelijk, met u wilde delen. Iets overdragen is volgens mathematische vormgeving informatie die bestaat, aan anderen overdragen. Dit was delen, iets delen van jezelf, iets delen met de nadruk op liefde, vrede, heb elkaar lief. Laat vrede en stabiliteit een belangrijk uitgangspunt zijn in uw onderhandelingen, in uw versmelten. Het versmelten in stoffelijke zaken en spiritualiteit. Ik ga u niet zeggen hoeveel voorwerk er nodig was gedurende uw hele college, om deze sessie voor te bereiden. Ik kan u wel zeggen dat hij geslaagd is zoals wij het van tevoren hadden vastgelegd. Ik kan u ook zeggen dat het contact dat Ariadne gemaakt heeft met de groep -en met u elk afzonderlijk, een contact is dat niet zomaar weer wordt losgemaakt. Zelfs als u zou vergeten, door dementie of anderszins, wie Ariadne is, dan nog blijft het verbond tussen ziel en ziel bestaan. Daardoor vormt u allen, hier aanwezig in dit college, misschien de bovenlaag van de spirituele mensheid op Aarde.
Ik, Wappa van Pluto, groet u namens mijzelf -en de Raad van Bestuur op Pluto.
Remon;
We kunnen stellen dat het lezen van deze sessie een markante ervaring genoemd mag worden. Een ervaring, die u misschien slechts één keer in uw hele rad van wedergeboorte mag opdoen, voor u die dit leest, hier en nu! Besef wat dat betekent! Zij die dit nog niet aankunnen zullen dit veroordelen en niet willen geloven dat dit mogelijk is, een contact met God. Toch heeft het enkele keren plaatsgevonden! En dat is het verschil tussen ‘geloven’ en Zeker Weten! Velen op Aarde geloven zelfs niet dat er een God bestaat, wel, als dat zo zou zijn, dan bestonden zijzelf ook niet… want om dat te kunnen denken, is bezieling nodig, afkomstig van een stukje God. En u bepaalt wat u met die bezieling, dat geschenk, doet en dat is weer afhankelijk van het tempo en het aantal levens dat u nodig heeft in het rad van wedergeboorte.
Elke planeet in het Universum heeft een God, met daarnaast een Logos, een bezieling van die planeet. Beide krachten zijn even hoog. Op Aarde is dat God -en Moeder Aarde. “Zo Boven zo Beneden.” Daarnaast zijn er ook planeten die een “Raad van Bestuur” hebben met meerdere krachten die te vergelijken zijn met Goden. Er zijn dus zeer vele Goden, allen afkomstig en vaak de directe nazaten van de Schepper van het hele Universum, het AL; de Omni creativiteit.
Ooit is mij wel eens door een kind van 11 jaar, tijdens mijn programma op de radio, de vraag gesteld hoe dat nu precies zat met Goden. Ik heb het hem op de volgende manier uitgelegd; “Kijk, zei ik, je mag onze God van de Aarde zien als de directeur van het ‘filiaal’ Aarde. Zo heeft elke planeet, zeg maar elk filiaal, ook een God. Daarboven bestaat de hoofddirecteur, de Omnicreativiteit, de oprichter, van het hele kosmische bedrijf genaamd; Universum BV.” Het kind was tevreden en begreep het. Misschien moet je daar een zuiver kind voor zijn. Dit is wat ik u in groot respect voor onze God Ariadne, maar eveneens in groot respect voor u allen als Zijn kinderen die dit lezen, wilde overdragen, of u in God gelooft, of niet. Hij gelooft wel in u!
Met een kosmische groet;
Remon –Reiziger in de Ruimte
Bron www.niburu.nl
